Το τελευταίο διάστημα, στην αιχμή των κοινωνικών θεμάτων της επικαιρότητας, βρίσκεται η καταγγελλόμενη από πολίτη με κινητική αναπηρία, άρνηση επιβίβασης του εκ μέρους της ΤΡΑΙΝΟΣΕ σε αμαξοστοιχία της στο σιδηροδρομικό σταθμό Θεσσαλονίκης.

Το θέμα αναλύεται εκτενώς σε δημοσιεύματα του τύπου και θα συζητηθεί σύντομα και στη Βουλή, αφού η βουλευτής της ΝΔ κα Κατερίνα Μάρκου κατέθεσε σχετική ερώτηση στον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών.

Υπό τη διπλή ιδιότητα μου, ως νομικού ασχολούμενης με τη νομοθεσία για την αναπηρία, αλλά και ως πρώην αντιπροέδρου της Ρυθμιστικής Αρχής Σιδηροδρόμων, θα ήθελα να καταθέσω κάποιες σκέψεις, σχετικά με την προσβασιμότητα των ΑμεΑ στις σιδηροδρομικές μεταφορές. Αντλώντας έρεισμα από το ως άνω περιστατικό, αλλά μην έχοντας γνώση της υπόθεσης σε βάθος, πέραν των δημοσιευμάτων, θα περιοριστώ σε μια γενική αναφορά των ισχυουσών διατάξεων της νομοθεσίας, χωρίς να εκφέρω άποψη για την υπό κρίση περίπτωση.

Σε αυτό το πλαίσιο, η προσβασιμότητα των ΑμεΑ στις μεταφορές γενικά προβλέπεται από τη Διεθνή Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών  για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία, όπως κυρώθηκε από τη Βουλή με το ν.4074/2012 (ΦΕΚ 88α).

Ειδικότερα η απρόσκοπτη πρόσβαση των ατόμων με αναπηρία και με μειωμένη κινητικότητα, κατοχυρώνεται από τον ευρωπαϊκό κανονισμό 1371/2007, σχετικά με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των επιβατών σιδηροδρομικών γραμμών, ο οποίος την περίοδο αυτή βρίσκεται σε διαδικασία αναθεώρησης.

Αποτέλεσμα εικόνας για Προσβασιμότητα στις σιδηροδρομικές μεταφορές αμεα

Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα αρ.22 και 23 του εν λόγω κανονισμού, οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις, οι υπεύθυνοι σταθμού,  οι πωλητές εισιτηρίων και οι ταξιδιωτικοί πράκτορες, υποχρεούνται να παρέχουν την απαιτούμενη συνδρομή στα ΑμεΑ, τόσο στις εγκαταστάσεις των σταθμών, όσο και στις αμαξοστοιχίες. Στο αρ.24 προβλέπεται, ότι προκειμένου να παρασχεθεί η συνδρομή, ο επιβάτης θα πρέπει να ενημερώσει τη σιδηροδρομική επιχείρηση, 48 ώρες πριν το ταξίδι. Ορισμένες φορές όμως, οι επιβάτες μπορεί, είτε να αγνοούν την οικεία διάταξη, είτε να τους προκύψει εκτάκτως κάποια μετακίνηση. Σε περίπτωση που δεν υπάρξει η προβλεπόμενη κοινοποίηση, η όπως προβλέπεται στη συνέχεια, σιδηροδρομική επιχείρηση και ο υπεύθυνος σταθμού καταβάλλουν κάθε εύλογη προσπάθεια για την παροχή συνδρομής ώστε το άτομο με αναπηρία ή με μειωμένη κινητικότητα να μπορέσει να ταξιδέψει. Αυτό σημαίνει ότι και οι δύο πλευρές θα πρέπει να συνεργαστούν με σκοπό την εξεύρεση πρόσφορης λύσης. Σε κάθε περίπτωση η ευθύνη του επιβάτη για τη μη τήρηση της ανωτέρω διαδικασίας, δεν απαλλάσσει τα εμπλεκόμενα μέρη από τυχόν γενικές υποχρεώσεις τους, όπως είναι π.χ. η τοποθέτηση ειδικού προσθετού εξοπλισμού που έχουν αγοράσει και οφείλουν να εγκαταστήσουν σε εύλογο χρονικό διάστημα.

Με δεδομένη την εκτενή δημοσιότητα του θέματος, καθώς και την καλή διάθεση των εμπλεκόμενων πλευρών, θεωρώ ότι θα δοθεί λύση και θα διασφαλιστεί η ανεμπόδιστη μετακίνηση των ΑμεΑ στον συγκεκριμένο σταθμό.

*Η Άγκαθα Καρρά είναι Δικηγόρος