O  Ellis Roberts-Wright, 21 ετών, από το Devon, που ξεκίνησε το πρότζεκτ Rainbow Cards, όταν αγωνιζόταν με το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης, πριν από πέντε χρόνια, και είδε το πρότζεκτ αυτό να εξαπλώνεται σε όλον τον κόσμο.

Πριν από πέντε χρόνια, ο Ellis δε μπορούσε να κινηθεί, να βουρτσίσει τα δόντια του ή ακόμα και να συνομιλήσει.

Στο DevonLive περιγράφει πώς αποκόπηκε από τον κόσμο και εξαρτιόταν από τους γονείς για τα πάντα.

Ο Ellis μπόρεσε να επικοινωνήσει με τον έξω κόσμο μέσω των επιστολών του. Η ικανοποίηση και το νόημα που έβρισκε μέσα από αυτό, τον οδήγησαν στο να ξεκινήσει το Rainbow Cards.

Ο Ellis δήλωσε: «Όταν έκανα coming out ως αμφιφυλόφιλος, ήμουν συγκλονισμένος από το πόσο υποστηρικτικοί ήταν οι γονείς μου και με έκανε να σκεφτώ τους ανθρώπους που δεν υποστηρίζονται από τους δικούς τους» .

Η ιδέα είχε άμεση επιτυχία και ο Ellis κατέληξε να στείλει 4.000 κάρτες σε ΛΟΑΤ+ ανθρώπους σε 35 χώρες πέρυσι.

Ο Ellis είπε: “Νομίζω ότι το πιο νεαρό άτομο στο οποίο έστειλα μια κάρτα ήταν δεκατρία και πενήντα ήταν το πιο μεγάλο σε ηλικία. Η πλειοψηφία είναι στην Αμερική, αλλά μερικά άτομα διαμένουν σε χώρες που το να είσαι ένα γκέι άτομο είναι παράνομο.” 

“Λαμβάνω μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου από ανθρώπους που με ευχαριστούν για την κάρτα που έλαβαν. Αλλά είναι γι’ αυτούς, όχι για μένα. Υπάρχουν άνθρωποι που λένε «αυτή είναι η μόνη κάρτα που έχω πάρει» . Είχα τόσα πολλά άτομα που μου είπαν ότι έκλαιγαν όταν έλαβαν την κάρτα. Δύο άνθρωποι δήλωσαν ότι σώθηκε η ζωή τους επειδή ένιωθαν απομονωμένα.

Για τα τρανς άτομα που λαμβάνουν μία κάρτα είναι πολύ μεγάλο πράγμα. Πολλά από αυτά δεν έχουν ανθρώπους στη ζωή τους που τους αποκαλούν με το όνομά τους, ή να τους απευθύνονται με τη σωστή αντωνυμία» .

Η μέθοδος του Ellis είναι πολύ απλή: Τα άτομα μπορούν να εγγραφούν για να παραλάβουν μία ευχετήρια κάρτα, μέσω μιας φόρμας στην ιστοσελίδα therainbowcardsproject.org.

Ο Ellis μίλησε ακόμη για το κομμάτι της ασφάλειας:

“Δε δίνω διευθύνσεις. Το βασικό πράγμα στο οποίο εστιάζω είναι η ασφάλεια. Ήθελα οι άνθρωποι από μη ασφαλείς καταστάσεις να μπορούν να εγγραφούν χωρίς φόβο. Ήξερα ότι όλες οι κάρτες θα έπρεπε να έρθουν μέσα από μένα, οπότε θα χρειαζόμουν μία ταχυδρομική θυρίδα.”

“Όταν το έργο δημοσιοποιήθηκε στον τύπο, έλαβα πολλές αντιδράσεις του τύπου: “γιατί το κάνεις αυτό, υπάρχουν πολύ μεγαλύτερα προβλήματα στον κόσμο” . Λοιπόν, νομίζω ότι οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν πραγματικά ότι το γεγονός ότι υπάρχουν άτομα που δε λαμβάνουν Χριστουγεννιάτικες κάρτες είναι ένα σύμπτωμα μιας πολύ μεγαλύτερης απόρριψης. Δεν είναι τα Χριστουγεννιάτικα δώρα, είναι ότι η οικογένειά τους δεν τα αγαπά και δεν τα στηρίζει πια .

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το Rainbow Cards Project επισκεφθείτε το www.therainbowcardsproject.org ή μεταβείτε στη σελίδα GoFundMe στη διεύθυνση uk.gofundme.com/f/the-rainbow-cards-project.