Μoσούλη: Το ανθρώπινο δράμα πίσω από τις φωτογραφίες

0
145

Παρά το γεγονός ότι η ανθρωπιστική κρίση, μέσα από τα κύματα προσφύγων, xτύπησε την πόρτα και των χωρών της Δύσης, οι εικόνες από τα μέτωπα του πολέμου στη Μέση Ανατολή και την Αραβική χερσόνησο, για τους περισσότερους αποτελούν, απλώς, στιγμιότυπα.

Τα «κλικ» των φωτογράφων αποτυπώνουν στιγμές, πίσω από τις οποίες κρύβονται ανθρώπινα δράματα. Την ιστορία πίσω από τις φωτογραφίες αφηγούνται οι ίδιοι οι φωτογράφοι του πρακτορείου Reuters.

Παρά το γεγονός ότι η ανθρωπιστική κρίση, μέσα από τα κύματα προσφύγων, xτύπησε την πόρτα και των χωρών της Δύσης, οι εικόνες από τα μέτωπα του πολέμου στη Μέση Ανατολή και την Αραβική χερσόνησο, για τους περισσότερους αποτελούν, απλώς, στιγμιότυπα.

Τα «κλικ» των φωτογράφων αποτυπώνουν στιγμές, πίσω από τις οποίες κρύβονται ανθρώπινα δράματα. Την ιστορία πίσω από τις φωτογραφίες αφηγούνται οι ίδιοι οι φωτογράφοι του πρακτορείου Reuters.

«Και οι δύο ούρλιαζαν από φόβο, ο πατέρας με τη μικρή του κόρη στην αγκαλιά, εγκατέλειψαν τους γεμάτους με ερείπια δρόμους της Wadi Hajar, που μετατράπηκε μέσα σε λίγα μόλις δευτερόλεπτα σε πεδίο μάχης, μεταξύ των μαχητών του Ισλαμικού Κράτους και των ιρακινών ειδικών δυνάμεων. Αυτοί και οι γείτονές τους, έτρεχαν εν μέσω πυροβολισμών, καθώς οι μαχητές του ΙΚ πλησίαζαν.  Όσοι άνδρες προσέγγιζαν τις γραμμές των ιρακινών ειδικών δυνάμεων, τους ζητήθηκε να σηκώσουν τις μπλούζες τους, για να αποδείξουν ότι δεν είναι βομβιστές αυτοκτονίας. Ο πατέρας βρισκόταν σε τεράστια σύγχυση και πανικό.» Μοσούλη – 24 Μαρτίου, 2017, Goran Tomasevic

«Τράβηξα αυτή τη φωτογραφία της 90χρονης Khatla Ali Abdallah, στα περίχωρα της δυτικής Μοσούλης. Τα γεμάτα φόβο μάτια της, κατακόκκινα από την κούραση. Η Khatla ήταν τόσο εξουθενωμένη που δεν μπορούσε να σταθεί στα πόδια της, ούτε καν να καθίσει, χωρίς βοήθεια. Με κοιτούσε σαν να μην είχε φάει ή πιει νερό για πολλές μέρες. Ήταν μια άκρως συναισθηματικά φορτισμένη στιγμή και τα δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια μου, καθώς την φωτογράφιζα. Αισθάνθηκα άσχημα γιατί δεν μπορούσα να κάνω τίποτα άλλο για να την βοηθήσω, παρά να βγάλω φωτογραφίες για να δείξω στον υπόλοιπο κόσμο την αγωνία και το μαρτύριο των ανθρώπων που προσπαθούν να διαφύγουν από τη Μοσούλη με ασφάλεια. Σκέφτηκα ότι η Khatla θα μπορούσε να είναι η δική μου γιαγιά. Όταν αντιμετωπίζεις τέτοιες καταστάσεις, σκέφτεσαι πάντα ότι κάτι αντίστοιχο θα μπορούσε να συμβεί και σε εσένα. Όμως, η Khatla έμοιαζε όμορφη στα μάτια μου. Κάθε μια από τις βαθιά χαραγμένες ρυτίδες τους προσώπου της, έλεγε μια ιστορία. Ένιωσα τυχερή όταν την βρήκα, λίγες μέρες μετά, σε ένα προσφυγικό καταυλισμό, μετά από πολύ ψάξιμο. Όπως μου δήλωσε η ίδια, έχει βιώσει αρκετές αναταράξεις στο βόρειο Ιράκ, όμως αυτό ο πόλεμος είναι ο χειρότερος που έχει δει ποτέ.» 27 Φεβρουαρίου, 2017, Zohra Bensemra

«Η επίθεση συνέβη κατά τη διάρκεια μιας μάχης, ενώ οι ιρακινές δυνάμεις προσπαθούσαν να ανακαταλάβουν το μέγαρο του περιφερειακού συμβουλίου από το Ισλαμικό Κράτος. Φωτογράφιζα τις συγκρούσεις κοντά στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Μοσούλης, όταν εντοπίσαμε ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος του Ισλαμικού Κράτους. Πέσαμε στο έδαφος φοβούμενοι μια τυχόν επίθεση πυραύλου. Έκοψα το χέρι μου και επιστρέψαμε στο αυτοκίνητο για να το δέσω. Όταν φτάσαμε εκεί, είδα τις ιρακινές δυνάμεις να εξαπολύουν πυραύλους κατά στόχου του ΙΚ σε κοντινή απόσταση, πέραν όμως του οπτικού μας πεδίου και έτσι συνέχισα να βγάζω φωτογραφίες. Θεωρώ ότι αυτή είναι μια πολύ δυνατή φωτογραφία γιατί περικλείει τη βία του πολέμου.» 11 Μαρτίου, 2017, Thaier Al-Sudani

«Κάλυπτα τις πρώτες μέρες της επιχείρησης του ιρακινού στρατού για ανάκτηση της Μοσούλης από το Ισλαμικό Κράτος, όταν έλαβα μια πληροφορία που ανέφερε ότι Ιρανοί στρατιώτες προσπαθούσαν να σταματήσουν τους μαχητές του ΙΚ που ήθελαν να δραπετεύσουν μαζί με τους άμαχους πολίτες. Έφτασα σε ένα κέντρο υποδοχής της πόλης Qayyara, ανατολικά της Μοσούλης, όπου άνδρες, γυναίκες και παιδιά ήταν καθισμένοι στην καυτή άμμο της ερήμου, ενώ περίμεναν να μεταφερθούν σε καταυλισμούς προσφύγων. Παρατήρησα τους στρατιώτες να απομονώνουν έναν άνδρα από το πλήθος και να του κάνουν ερωτήσεις. Ήταν φανερό ότι θεώρησαν πως ήταν μαχητής του ΙΚ, αλλά δεν μπόρεσα να μάθω περισσότερα, μιας και κανείς δεν μιλούσε αγγλικά. Προσπάθησα να πάρω μερικές γρήγορες κοντινές λήψεις, αλλά οι στρατιώτες εκνευρίστηκαν, μου μπλόκαραν την κάμερα και με διέταξαν να φύγω. Για την δική μου ασφάλεια, τους άκουσα και έφυγα. Δέκα λεπτά αργότερα, είδα ότι είχαν τοποθετήσει τον άνδρα μέσα σε ένα ρηχό λάκκο, που χρησιμοποιούσαν για τους φυλακισμένους. Γρήγορα και αθόρυβα, περπάτησα μέχρι την απέναντι πλευρά και τράβηξα αυτή τη φωτογραφία, όταν κανείς από τους στρατιώτες δεν με έβλεπε.» Ανατολική Μοσούλη – 26 Οκτωβρίου, 2017, Goran Tomasevic

«Η σπουδαιότητα της φωτογραφίας μου απορρέει από το γεγονός ότι όταν το Ισλαμικό Κράτος κατέλαβε τη Μοσούλη, τον Ιούνιο του 2014, ανάγκασε όλους του ντόπιους άνδρες να αφήσουν μούσι. Όσοι άνδρες έφταναν στον προσφυγικό καταυλισμό της Χαμάμ αλ Αλίλ, τον οποίο διαχειρίζονται ιρακινά στρατεύματα, σχημάτιζαν ουρές προκειμένου να κουρευτούν. Περιπλανιόμουν στον καταυλισμό όλη μέρα για να τραβήξω μερικές καλές φωτογραφίες, μέχρι που είδα ότι κάποιοι άνδρες ξυρίζονται. Τότε έτρεξα και τράβηξα τον ηλικιωμένο άνδρα, αν και αυτός, όπως και αρκετοί άλλοι, αρχικά αρνήθηκαν να φωτογραφηθούν από τον φόβο των αντιποίνων σε περίπτωση επανάκτησης έλεγχου της περιοχής από τους μαχητές του Ισλαμικού Κράτους. Ήταν όμως χαρούμενοι και εν τέλει με άφησαν να τους φωτογραφήσω.» 10 Μαρτίου, 2017, Suhaib Salem

Επιμέλεια: Χριστίνα Αισώπου – Δούνη στο kathimerini.gr