Τρία χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τότε που πάνω από 700.000 Ροχίνγκια αναγκάστηκαν να διαφύγουν από τη Μιανμάρ και να βρουν καταφύγιο στο Μπαγκλαντές. Διωγμένοι, περιθωριοποιημένοι, έχοντας ζήσει ακραίες μορφές βίας, έχοντας χάσει συγγενείς και φίλους και με μετέωρο ακόμα το νομικό καθεστώς τους, διαβιούν σε απαράδεκτες συνθήκες, συνωστισμένοι σε αυτοσχέδιους καταυλισμούς. Τρία χρόνια μετά τίποτα δεν έχει αλλάξει…

Οι Ροχίνγκια είναι μια περιθωριοποιημένη εθνοτική μειονότητα από την πολιτεία Ρακάιν και τις τελευταίες δεκαετίες υφίστανται αυξανόμενο και στοχευμένο αποκλεισμό και διώξεις από το κράτος. Τον Αύγουστο του 2017 πάνω από 700.000 Ροχίνγκια εκδιώχθηκαν από την πολιτεία Ρακάιν στα σύνορα με το το Μπαγκλαντές. Αυτοί οι πρόσφυγες προστέθηκαν  στους 200.000  που είχαν ήδη φύγει από τη Μιανμάρ από προηγούμενα κύματα βίας.

Στο Κοξ Μπαζάρ, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα διαχειρίζονται 10 νοσοκομεία και κέντρα υγείας πρωτοβάθμιας περίθαλψης. Οι δραστηριότητές τους καλύπτουν μια σειρά υπηρεσιών, όπως επείγουσα και εντατική περίθαλψη, παιδιατρική, μαιευτική, σεξουαλική και αναπαραγωγική υγειονομική περίθαλψη και θεραπεία για τους επιζώντες σεξουαλικής βίας και για ασθενείς με μη μεταδοτικές ασθένειες. Κατά τους πρώτους έξι μήνες του 2020, οι ομάδες των Γιατρών Χωρίς Σύνορα πραγματοποίησαν περίπου 173.000 ιατρικές συνεδρίες και συνεδρίες έκτακτης ανάγκης και περιέθαλψαν πάνω από 9.100 ασθενείς. Διεξήγαγαν πάνω από 22.600 προγεννητικούς ελέγχους και υποστήριξαν περισσότερους από 2.000 τοκετούς. Παράλληλα πραγματοποίησαν πάνω από 14.250 συνεδρίες ψυχικής υγείας.

Ανταποκρινόμενοι στις προκλήσεις της COVID-19, οι ομάδες των Γιατρών Χωρίς Σύνορα πραγματοποιούν δράσεις για την ευαισθητοποίηση και την εκπαίδευση των κοινοτήτων. Εκπαιδεύουν εργαζομένους σχετικά με μέτρα πρόληψης και ελέγχου λοιμώξεων και έχουν δημιουργήσει θαλάμους απομόνωσης σε όλες τις δομές υγείας και τα ειδικά κέντρα θεραπείας που διαθέτουν.