Ο Σαντίκ, ένας Αφγανός πρόσφυγας έχει ένα σπίτι στο Παρίσι που κανείς άλλος δεν έχει.Είναι φτιαγμένο από ξύλο, με μία μικροσκοπική κουζίνα και τουαλέτα, ένα μικρό καθιστικό και το πιο ασυνήθιστο, είναι μέσα στον κήπο κάποιου άλλου.Αυτό το σπίτι μινιατούρα βρίσκεται στον πίσω κήπο της Charlotte Boulanger και του συντρόφου της Dominique – η πρώτη οικογένεια που συμμετείχε σ’ ένα έργο με σκοπό τη στέγαση προσφύγων που αγωνίζονται να βρουν ένα μέρος να ζήσουν στη Γαλλία.

‘’Όταν έφτασα αρχικά στη Γαλλία, ζούσα στο δρόμο’’ , είπε ο Σαντίκ, ένας 29χρονος από τη δυτική επαρχία Heart του Αφγανιστάν, ο οποίος αρνήθηκε να δώσει ολόκληρο το όνομα του για λόγους ανησυχίας για την ασφάλειά του.

‘’Είναι πολύ καλό, είναι ένα μικρό σπίτι, πολύ ήρεμο.’’

Τα Ηνωμένα Έθνη υπολογίζουν ότι περισσότεροι από 220.000 πρόσφυγες ζουν στη Γαλλία, όπου ο αριθμός των ανθρώπων αυτών που υποβάλουν αίτηση για άσυλο, έκανε ρεκόρ το 2017 φτάνοντας τους 100.000, δίνοντας έτσι ώθηση στις απαιτήσεις για πιο αυστηρούς ελέγχους στη μετανάστευση.

Η στέγαση είναι ένα κύριο ζήτημα, λένε οι ομάδες βοηθείας.

Τα κέντρα υποδοχής σε όλη τη χώρα έχουν χώρο για περίπου 80.000 αιτούντες ασύλου, είπε η Nadege Letellier, η οποία είναι επικεφαλής του προγράμματος προσφύγων στο Samu Social de Paris, μια φιλανθρωπική οργάνωση η οποία βρίσκει στους πρόσφυγες, εθελοντές πρόθυμους να τους φιλοξενήσουν.

Μόλις οι άνθρωποι αυτοί αποκτήσουν τον ορισμό του πρόσφυγα, έχουν μόνο 6 μήνες να μετακινηθούν από τα κέντρα υποδοχής και να βρουν ένα σπίτι. Πολλοί καταλήγουν στο δρόμο, κάτι το οποίο χειροτερεύει την απομόνωσή τους και κάνει ακόμα πιο δύσκολο το να ενσωματωθούν και να βρουν μια δουλειά, είπε.

Εάν δεν ξέρουν που να κοιμηθούν τη νύχτα, όλη την ώρα, ή που να πλυθούν ή να φάνε κάτι, είναι τόσο ανήσυχοι ώστε να προσπαθήσουν να βρουν δουλειά, είπε η Letellier.

Η ιατρική φιλανθρωπική οργάνωση Medicines Sans Frontieres, είπε το Νοέμβριο ότι περίπου 1.000 πρόσφυγες και μετανάστες κοιμόντουσαν σε ελεύθερους χώρους στο Παρίσι, εκτεθειμένοι σε δύσκολες χειμερινές θερμοκρασίες.

Η Γαλλία πρότεινε σκληρότερους μεταναστευτικούς νόμους τον προηγούμενο μήνα, διπλασιάζοντας το χρόνο για τον οποίο παράνομοι μετανάστες μπορούσαν να τεθούν υπό κράτηση και μείωσαν τις προθεσμίες για αιτήσεις ασύλου, βάζοντας σπίθα στην κριτική για σωστές ομάδες.

Δεν έχουν όλοι, όσοι θέλουν να βοηθήσουν ένα πρόσφυγα, ένα δωμάτιο που να περισσεύει και να ζουν με έναν ξένο, κάτι το οποίο μπορεί να αποδειχθεί δύσκολο και για τις δύο πλευρές, είπε o Romain Minod, 33,  ο αρχιτέκτονας που σχεδίασε το σπίτι του Σαντίκ.

Ο Romain Minod, ο αρχιτέκτονας που σχεδίασε το σπίτι του Σαντίκ

‘’Έτσι αποφασίσαμε να χτίσουμε ένα μικροσκοπικό σπίτι το οποίο βρίσκεται στον πίσω κήπο του σπιτιού,’’ είπε o Minod, σκηνοθέτης του Quatorze, ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού που χρησιμοποιεί την αρχιτεκτονική για να απευθύνει κοινωνικά προβλήματα.

Το σπίτι του Σαντίκ είναι το πρώτο εγκατεστημένο από αυτή την ομάδα ως μέρος του έργου που καλείται ‘’In my BackYard’’, το οποίο στοχεύει στο να χτίσει 50 τέτοια σπίτια, πάνω από 3 χρόνια για να στεγαστούν ως και 100 πρόσφυγες μέσα και γύρω από το Παρίσι.

Το 20 τετραγωνικών μέτρων κτίριο – ίσο με περίπου 5 υπέρ-διπλά κρεβάτια – είναι φτιαγμένο από ξύλο και οι τοίχοι είναι μονωμένοι με χαρτόνι για να διατηρούν ζέστη.

‘’θέλαμε να χτίσουμε ένα σπίτι το οποίο θα ήταν και φιλικό προς το περιβάλλον’’, είπε ο Minod, επί προσθέτως σχεδιάζουν να εγκαταστήσουν φωτοβολταΪκά και ντους με νερό που θα ανακυκλώνεται στα μελλοντικά μοντέλα.

Ο  Minod ελπίζει να καλύψει τα κόστη από την προπώληση των σπιτιών σε camping και τουριστικά θέρετρα, τα οποία θα τα αναλαμβάνουν αφού έχουν εξυπηρετηθεί ως σπίτια προσφύγων για τουλάχιστον 2 χρόνια.

ΔΕΥΤΕΡΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

Δέκα πρόσφυγες ενδιαφέρθηκαν να μάθουν την τέχνη για να βοηθήσουν να χτίσει το Quatorze το πρώτο μικρό σπίτι, το οποίο μεταφέρθηκε στον κήπο των Boulanger στο ανατολικότερο προάστιο του Montreuil το Νοέμβριο, είπε ο Minod.

‘’Δεν είχαμε χώρο στο σπίτι να φιλοξενήσουμε έναν πρόσφυγα αλλά είχαμε χώρο στον κήπο,’’ είπε η Boulanger.

‘’Έχουμε όλοι απόλυτη αυτονομία, το οποίο είναι και αυτό που μας έπεισε για αυτό το έργο,’’ είπε η 37χρονη, έτσι ο Σαντίκ πάει και έρχεται μέσω ενός ανοίγματος στο πίσω μέρος του κήπου, χωρίς να μπαίνει στο σπίτι τους.

Τα παιδιά της, 2 και 6 χρονών, αγαπούν αυτή την καινοτομία του να έχουν κάτι που μοιάζει με δεντρόσπιτο στον κήπο και συχνά παίζουν με τον Σαντίκ κατά τη διάρκεια της ημέρας. Κάποιες φορές την εβδομάδα, τρώνε όλοι μαζί, είπε.

‘’Μαθαίνουμε ο ένας τον άλλον όλο και καλύτερα μέρα με τη μέρα… γινόμαστε φίλοι,’’ είπε.

Ο Σαντίκ είπε επίσης ότι του αρέσει αυτή η νέα ανεξαρτησία του.

Μετά από 4 μήνες σκληρού ύπνου στο Παρίσι και σχεδόν ένα χρόνο σε κέντρο υποδοχής, ζούσε με μία άλλη οικογένεια για λίγους μήνες αλλά ήταν πολύ ντροπαλός για να αφήσει το δωμάτιο του, φοβούμενος ότι θα δυσαρεστήσει τους οικοδεσπότες του, είπε.

‘’Αποκαλύφθηκα μόνο όταν έφυγαν, ενώ τώρα μου είναι πιο εύκολο,’’ είπε.

Τρία χρόνια μετά τη δραπέτευση του από το Αφγανιστάν ακολούθησαν απειλές από τους Ταλιμπάν ότι δουλεύει για ομάδες του ΝΑΤΟ, τώρα περνάει από συνέντευξη για να δουλέψει ως βοηθός σε μαγαζί στο κέντρο του Παρισιού.

Τοποθετώντας πρόσφυγες με οικογένειες τους επιτρέπουν να μάθουν τη γαλλική γλώσσα και κουλτούρα γρηγορότερα απ’ ότι στα κέντρα υποδοχής όπου οι κοινωνικοί λειτουργοί συχνά είναι η μόνη τους εξωτερική επικοινωνία, είπε η Celine Schmitt, η υπεύθυνη επικοινωνίας των Ηνωμένων Εθνών για τους πρόσφυγες.

‘’Είναι σαν να έχεις μια δεύτερη οικογένεια στη Γαλλία,’’ πρόσθεσε η Letellier του Samu Social. ‘’Υπάρχει κάποιος που περιμένει για αυτούς να γυρίσουν πίσω το απόγευμα και ανησυχεί εάν δεν είναι εκεί.’’

Επιμέλεια – απόδοση κειμένου Μαριάτζελα Σταμπουλή