*της Χριστίνας Τριποδιανάκη

Θα έλεγε κανείς ότι η παράδοση ήταν, είναι και θα είναι μια διαχρονική αξία.

Οι εποχές που διανύουμε «επιτάσσουν» την ανάγκη να μάθουμε όσα δεν μπορέσαμε τότε. Τότε που οι παλιοί έλεγαν «…έλα παιδάκι μου να σου μάθω αργαλειό, γιατί κάποια στιγμή ίσως βρεθείς στην ανάγκη».

Η παράδοση είναι ένα μεγάλο κειμήλιο του έθνους και του πολιτισμού μας ολάκερου, που όσες σελίδες και να γεμίσουν, δεν αρκούν.

Είναι ένα συνονθύλευμα γνώσεων, εθίμων, ιστοριών και εμπειριών που κατακλύζουν όλη τη χάρτα της μοναδικής μας Ελλάδας. Ο κάθε τόπος αναβλύζει μια μοναδικότητα στην τεχνογνωσία της παράδοσης, μια επιθυμία να την μοιράζεται, αλλά ταυτόχρονα την ανάγκη ενός αρωγού να την διοχετεύσει σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης. Να δώσει τροφή στην νέα γενιά να επιστρέψει σ’ αυτήν, να μάθει γι΄αυτήν, ν’ ασχοληθεί μαζί της.

Οι θησαυροί που υπάρχουν είναι τόσοι…τόσοι που τείνουν προς εξαφάνιση. Όλη η παραγωγή συγκεντρώνεται σ’ αυτή την χώρα.

Μαλλί, μετάξι, βαμβάκι, δέρμα, ορυκτά, σφουγγάρια, λάδι, ελιές, μέλι, ξύλο – ξεκινάς να απαριθμείς χωρίς να είσαι σίγουρος αν παρέλειψες κάτι. Η επιστροφή στις τέχνες και στην χειρωνακτική εργασία δεν σε προδίδει ποτέ.

Αποτελεί ένα σοβαρό κίνητρο για τη νέα γενιά να εκπαιδευτεί και να εξειδικευτεί, ώστε να μην μείνει «κενή». Κενή σε μια Ελλάδα που ποτέ δεν θα επιθυμούσε κάτι τέτοιο για τα παιδιά της.

Σκοπός των γνώσεων των παλιών είναι η αποκρυστάλλωση της ελληνικής κουλτούρας και νοοτροπίας στο παρόν και στο μέλλον, η διάνθιση της ιστορικής συνείδησης αλλά και ιστορικής σκέψης. Η πολιτιστική μας κληρονομιά δεν έχει τίποτα να ζηλέψει. Μέσα από τον μόχθο, την αγάπη και το μεράκι της στοχεύει στην μεταλαμπάδευσή της, κάτι που σαφώς χρειάζεται ατομική και συλλογική προσπάθεια για να ολοκληρωθεί το παζλ.

Δεν διατίθεται αυτόματο εναλλακτικό κείμενο.

Μικρογραφία αργαλειού φτιαγμένη από τον Κ. Σηφάκη Εμμανουήλ, 1980, Ορθές Μυλοποτάμου, Κρήτη

Είναι αυτό που λέμε…ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ, που απαραίτητη προϋπόθεση για να ευδοκιμήσει το έργο της, «επιτάσσει» όλοι οι κρίκοι της αλυσίδας της να είναι ενωμένοι.

Όσο κι αν η κοινωνία μας δεν μένει στατική και εξελίσσεται, δεν πρέπει να ξεχνάει από πού ξεκίνησε γιατί αυτός ήταν ο οδηγός για το πού έφτασε ή πού μπορεί να φτάσει. …ΓΙΑΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ ΨΗΛΑ…

«Η παράδοση δεν είναι να διατηρηθεί η στάχτη, αλλά να περάσει η φλόγα».

*H Χριστίνα Τριποδιανάκη είναι Administrative Coordinator του Μη Κερδοσκοπικού Οργανισμού Social Creativity

**Social Creativity is a nonprofit organisation that aims to revive the local craftsmanship techniques in Greece.

FACEBOOK: Social Creativity

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα