*του Γιώργου Καντή 

Μεγάλη Τρίτη 2012.. επτά χρόνια πριν, επιστρέφαμε στο σπίτι μας στην Ρόδο από το Ηράκλειο Κρήτης, μαζί με το τέταρτο μέλος της οικογένειας, τον μικρό μου γιό, τον Μιχάλη.

Τριανταδύο μέρες πριν, είχε γεννηθεί.

Με είχαν ειδοποιήσει και ήξερα πως κάτι δεν πήγαινε καλά. Μπαίνοντας στην κλινική, δεν βρήκα κανένα. Δύο ώρες αργότερα, ένας από τους γιατρούς που ήταν στο ιατρικό συμβούλιο πίσω από τις κλειστές πόρτες, με βρήκε στον διάδρομο και μου είπε κατά λέξη     «το παιδί είναι διασωληνωμένο και μπορεί να μην τα καταφέρει, έχουμε δώσει κλήση στο ΕΚΑΒ και περιμένουμε να έρθει αεροπλάνο για να φύγετε», και μετά έφυγε. Το μυαλό μου πλημμύρισε με σκέψεις και μνήμες. Μνήμες που είχαν με μεγάλο κόπο καταλαγιάσει ύστερα από 40 χρόνια, όταν ένα πολύ σοβαρό ατύχημα που είχα ως παιδί με άφησε δεκαοκτώ μέρες σε κώμα. Τελικά όμως το άσπρο φως που τότε είδα, με γύρισε πίσω.

Και τώρα τι κάνουμε? Δύο χρόνια μετά, η διάγνωση από τα ΚΕ.ΠΑ έγραφε: Σπαστική τετραπληγία λόγω εγκεφαλικής παράλυσης στα πλαίσια προωρότητας. Ο Γολγοθάς για την αποκατάσταση και την όσο καλύτερη ποιότητα ζωής μπορούμε να πετύχουμε, μόλις ξεκίνησε. Ο Σταυρός βαρύς, πολύ βαρύς, αλλά θα τα καταφέρουμε. Όπως και τότε.

Το κράτος σε αυτές τις περιπτώσεις, θα έπρεπε να προσφέρει ότι χρειάζεται απλόχερα και με απλές διαδικασίες προκειμένου να είναι αρωγός και να βρίσκεται δίπλα στους πολίτες, σε αυτόν τον τιτάνιο και άνισο αγώνα. Όμως στην Ελλάδα της κρίσης, το κράτος κάνει δυστυχώς ότι μπορεί για να κάνει την ήδη δύσκολη ζωή σου, ακόμα πιο δύσκολη.

Στην κοινωνία δυστυχώς τα πράγματα δεν είναι καλύτερα. Μεγάλη προκατάληψη και έλλειψη ενημέρωσης.

Ο περισσότερος κόσμος νομίζει πως αν κάνει την ζωή των ΑΜΕΑ πιο δύσκολη, θα κάνει την δική του καλύτερη. Δεν πειράζει. Υπάρχουν και αυτοί οι άνθρωποι με Α κεφαλαίο που τυχαίνουν στον δρόμο σου, και σου δίνουν κουράγιο και δύναμη να συνεχίσεις τον αγώνα.

Η ζωή του καθενός είναι κατά βάση θέμα επιλογών. Κανένα άτομο με αναπηρία όμως δεν επέλεξε να είναι άτομο με αναπηρία.

Κάντε τουλάχιστον την επιλογή να τους βοηθήσετε να κάνουν την ζωή τους καλύτερη ή αν δεν μπορείτε, μην τους την δυσκολεύεται.

Γιατί ο Μιχάλης και ο κάθε Μιχάλης θα νικήσει.                       

Είναι ήδη νικητής!!!                                                    

Καλή Ανάσταση!!!