Οκτώ γυναίκες, οκτώ ιστορίες που θα ξετυλιχθούν για να μας οδηγήσουν στις 8 Μαρτίου, μια ημέρα συμβολική που γιορτάζονται τα δικαιώματα των γυναικών, οι αγώνες τους, οι διεκδικήσεις τους, οι νίκες τους.

Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας για να γιορτάσουμε κι εμείς μαζί με τις δικές μας ηρωίδες «της διπλανής πόρτας», και στο όνομά τους, τους αγώνες καθημερινών, αθέατων συχνά γυναικών, που με το θάρρος και την αποφασιστικότητά τους έγραψαν και εξακολουθούν να γράφουν ιστορία.

«Δεν έμεινε τίποτε να μην περάσουμε και τώρα ζούμε ξανά», «πήραμε δύναμη και νέα πνοή», «εδώ είμαι πια ελεύθερη», «είμαι πια τόσο δυνατή που τίποτε δε θα με κάνει να κλάψω», «είμαι σίγουρη ότι η ζωή θα μου φέρει καλά πράγματα», «τώρα αισθάνομαι αυτοπεποίθηση και σιγουριά για μένα», «όνειρό μου είναι να ζήσω στην Ελλάδα και να γίνω συγγραφέας».

Η Μπάρφι, η Χανσά, η Άννα, η Ράχα, η Τούμπα, η Ζαϊνάμπ, η Νούφα. Όλες τους διαφορετικές, όλες τους ίδιες. Από τη Συρία, το Λίβανο, το Ιράν, την Ελλάδα, το Αφγανιστάν. Αυτό που τις ενώνει είναι οι αντιξοότητες της ζωής που δεν άφησαν να τις «πάρουν από κάτω», που δεν επέτρεψαν να τους στερήσουν τίποτε από τη θέλησή τους για ζωή. Κοινός παρονομαστής: η δύναμή τους. Αυτή είναι η κινητήρια δύναμη μαζί με εκείνη τη σχεδόν πρωτόγονη θέληση να συνεχίσουν. Να ζουν και να ονειρεύονται.

Τα πρόσφατα αποτελέσματα του Δείκτη Ισότητας των Φύλων, ο οποίος μετράει επιδόσεις στους τομείς της εργασίας, της εξουσίας, της γνώσης, της υγείας και του χρόνου μεταξύ άλλων, τοποθετούν την Ελλάδα στην τελευταία θέση στην ΕΕ, ένδειξη πως χρειάζεται να γίνουν ακόμα πολλά για την ενίσχυση της θέσης των γυναικών και για να μπει τέλος στις διακρίσεις φύλου.

Η βαθιά οικονομική κρίση στη χώρα, έχει αρνητικό αντίκτυπο μεταξύ άλλων, και στη θέση των γυναικών καθώς οι αυστηρές πολιτικές λιτότητας έχουν οδηγήσει σε περικοπές μισθών, μείωση ανθρώπινου δυναμικού, καθώς και  στον περιορισμό της πρόσβασης σε παροχές και υπηρεσίες. Η πρόοδος, έστω και αργή συγκριτικά με άλλα κράτη μέλη, που έχει σημειωθεί στους τομείς της ισότητας στην αγορά εργασίας, στην εξάλειψη της μισθολογικής ανισότητας, στις ίσες ευκαιρίες στην εκπαίδευση, την υγεία και τα ανθρώπινα δικαιώματα από τη δεκαετία του ’80 και έπειτα, διατρέχει σοβαρό κίνδυνο από τις οικονομικές και πολιτικές εξελίξεις των τελευταίων ετών.

*Το SolidarityNow, μέσα από τα προγράμματά του, προσπαθεί να καλύψει τα κενά που έχει δημιουργήσει η 10αετής πλέον κρίση, καταπολεμόντας στερεότυπα και προτείνει λύσεις αντιμετώπισης των έμφυλων ανισοτήτων.