σκίτσο Mihai Ignat-Romania/Best Cartoon

Τις τελευταίες μέρες ένα εξωφρενικό και άηθες περιστατικό –αυτό της κακοποίησης σκύλου από δύο οπλίτες στην Κόνιτσα- ανέδειξε την αγάπη για τα ζώα, τη φροντίδα τους και το ενδιαφέρον γι’ αυτά από την πλειονότητα των πολιτών που καυτηρίασε την άνανδρη πράξη.

Την ίδια αγάπη, φροντίδα και ενδιαφέρον για τα ζώα ανέδειξε κι ένα άλλο περιστατικό. Ήταν το νομοσχέδιο για τα κατοικίδια το οποίο προς στιγμή αποσύρθηκε μετά τις έντονες αντιδράσεις των πολιτών και των φιλοζωικών οργανώσεων.

Όλη αυτή η αγάπη προς τα ζώα περιγράφεται στη γλώσσα μας με τη λέξη «φιλοζωικός».

Κι αναρωτιέμαι, η αγάπη και το ενδιαφέρον προς το συνάνθρωπο μπορεί να περιγράφεται αντίστοιχα με τη λέξη «φιλάνθρωπος»;

«Απεχθάνομαι τη φιλανθρωπία, γιατί είναι προσβλητική» δήλωνε το Φεβρουάριο του 1965 η Μελίνα Μερκούρη και έθετε το δάκτυλον επί των τύπων των ήλων: «Τους άλλους θέλω να τους αισθάνομαι σαν φίλους μου και ποτέ σαν δούλους. Εκείνος που οφείλει να επουλώνει τις πληγές του λαού είναι το Κράτος και όχι εγώ».

Μια μεγάλη δήλωση από μια μεγάλη γυναίκα.

Η «φιλανθρωπία» εννοείται πως είναι το άλλοθι του συστήματος.

Ενός συστήματος που από τη μια σου κόβει μισθούς και συντάξεις, ψηφίζει κατά συρροή μνημόνια κι από την άλλη σου δίνει ένα εξευτελιστικό επίδομα για να ζήσεις.

Ενός συστήματος που από τη μια σε απολύει κι από την άλλη περιφέρει την εταιρική κοινωνική προσφορά του με δράσεις του τύπου «όλοι μαζί μπορούμε».

Ενός συστήματος που από τη μια στήνει σκηνές για πρόσφυγες και μετανάστες και από την άλλη αρπάζει ζεστό ευρωπαϊκό χρήμα.

Ενός συστήματος που από τη μια δεν πληρώνει ΕΝΦΙΑ γιατί είναι ιερό και από την άλλη οργανώνει συσσίτια.

Ενός συστήματος που βλέπει τον άνθρωπο ως υπ-άνθρωπο και όχι ως συν-άνθρωπο, ενός συστήματος που περιφέρει την οικονομική ανωτερότητά του σε βάρος του λούμπεν προλεταριάτου και της λούμπεν –πλέον- μεσαίας τάξης υπογραμμίζοντας σαφώς την ανισότητα.

Στον αντίποδα στέκεται η αλληλεγγύη. Η συμπαράσταση δηλαδή και η αλληλοβοήθεια.

Η αξία της αλληλεγγύης που εντοπίζεται στην επανόρθωση των αδικιών και στην αποκατάσταση των θυμάτων των οικονομικών και κοινωνικών κρίσεων.

«Η αλληλεγγύη είναι αυτή που προσδίδει νόημα και περιεχόμενο στον κοινωνικό δεσμό. Ο βαθμός της αλληλεγγύης καθορίζει την ποιότητα των κοινωνικών σχέσεων» όπως έγραψε ο Γάλλος ιστορικός και κοινωνιολόγος, Πιερ Ροζανβαλόν.

Αλληλεγγύη λοιπόν και όχι «προσβλητική φιλανθρωπία».

*Η Ζηνοβία Σαπουνά είναι Δημοσιογράφος