75 χρόνια συμπληρώνονται από το ολοκαύτωμα στο χωριό Δίστομο του νομού Βοιωτίας, στις 10 Ιουνίου 1944, όπου εκτελέστηκαν 218 κάτοικοι από τις Γερμανικές δυνάμεις κατοχής.
Το πρωί της 10ης Ιουνίου 1944 γερμανική στρατιωτική φάλαγγα των Ες-Ες ξεκίνησε από τη Λιβαδειά για την Αράχωβα, με σκοπό την εκκαθάριση της περιοχής από τις αντάρτικες δυνάμεις. Στο Δίστομο ενώθηκε με άλλη γερμανική ομάδα που είχε ξεκινήσει από την Άμφισσα και προχώρησαν προς το Στείρι. Οι κάτοικοι έλαβαν εντολή να μην απομακρυνθούν από το χωριό, μέχρι την επιστροφή των γερμανικών δυνάμεων. Η πρωτοφανής θηριωδία έγινε αμέσως γνωστή μέσω του BBC στο εξωτερικό και προκάλεσε την κατακραυγή της διεθνούς κοινής γνώμης. Η Γερμανική Διοίκηση της Αθήνας επέρριψε την ευθύνη αποκλειστικά στους κατοίκους του Διστόμου, επειδή, όπως ανέφερε σε ανακοίνωσή της, δεν συμμορφώθηκαν με τις στρατιωτικές εντολές. Μετά την αποχώρηση των Γερμανών από την Ελλάδα, το Ελληνικό Γραφείο Εγκληματιών Πολέμου μπόρεσε να ανακαλύψει τον υπεύθυνο της Σφαγής, Χανς Ζάμπελ, ο οποίος είχε καταφύγει στο Παρίσι και είχε συλληφθεί. Οι γαλλικές αρχές τον παρέδωσαν στις ελληνικές, οι οποίες τον προφυλάκισαν. Τον Αύγουστο του 1949 ομολόγησε την έκταση των γερμανικών θηριωδιών στο Δίστομο, αλλά δικαιολογήθηκε ότι εκτελούσε διαταγές ανωτέρων του. Κατά τη διάρκεια της προφυλάκισής του, ο Ζάμπελ εκδόθηκε προσωρινά στη Δυτική Γερμανία για άλλη υπόθεση, αλλά δεν επέστρεψε ποτέ στην Ελλάδα για να αντιμετωπίσει τις συνέπειες των πράξεών του.
Η πολύ γνωστή φωτογραφία, της γυναίκας του Διστόμου με τη μαντίλα, που δημοσιεύτηκε στο Αμερικανικό περιοδικό Life στις 27-11-1944, την απαθανάτισε ο ανταποκριτής του Dmitri Kessel στις 1η Νοεμβρίου 1944 μετά το μακελειό (10.6.1944) με τίτλο «τι έκαναν οι Γερμανοί στην Ελλάδα».

«WHAT THE GERMANS DID TO GREECE» (Τι έκαναν οι Γερμανοί στην Ελλάδα) και η λεζάντα ανέφερε: «MARIA PADISKA STILL WEEPS, FOUR MONTHS AFTER THE GERMANS KILLED HER MOTHER IN MASSACRE AT THE GREEK TOWN OF DISTOMO»

Εικονίζει την Μαρία Παντίσκα, που στέκεται όρθια μπροστά σε μια σκάφη και πλένει ρούχα στην αυλή της και κλαίει τη μητέρα της που σκότωσαν οι Γερμανοί κατακτητές. Η Μαρία Παντίσκα πέθανε το 2009.