Οι αδερφές Mardini έγιναν γνωστές διεθνώς τον Αύγουστο του 2015 όταν στο ταξίδι προς τη Λέσβο, το σκάφος που τους μετέφερε κινδύνευσε αλλά εκείνες όχι μόνο σώθηκαν αλλά κατάφεραν να σώσουν 18 συνεπιβάτες τους

Τον Αύγουστο του 2015 η 21χρονη Sarah Mardini με την μικρότερη αδερφή της Yusra αποφάσισαν να αφήσουν τη Συρία, προκειμένου να γλιτώσουν από τον πόλεμο που μαίνεται στην πατρίδα τους.

Οι δυο αδερφές, οι οποίες είναι επαγγελματίες κολυμβήτριες έγιναν γνωστές διεθνώς όταν στην διαδρομή προς τη Λέσβο, το σκάφος που τους μετέφερε κινδύνευσε και εκείνες κατάφεραν να σώσουν 18 ακόμα άτομα.

Η 18χρονη Yusra Mardini, μάλιστα, συγκίνησε το κοινό, καθώς συμμετείχε με την Ολυμπιακή Ομάδα προσφύγων, στους Αγώνες του Ρίο.

Η μεγαλύτερη αδερφή της, Sarah, όμως επέστρεψε στη Λέσβο σαν εθελόντρια αυτή τη φορά με τον ελληνικό μη κερδοσκοπικό οργανισμό «Emergency Response Centre International», ο οποίος προσφέρει τη βοήθεια του στους πρόσφυγες που κινδυνεύουν στην προσπάθεια τους να φτάσουν στο νησί.

Η 21χρονη, η οποία εργάζεται ως ναυαγοσώστρια δήλωσε στην Ύπατη Αρμοστεία του Ο.Η.Ε. για τους Πρόσφυγες σχετικά με τη δράση της: «Τους μιλάω καθ’ όλη τη διάρκεια. Τους λέω “Ξέρω πως νιώθετε επειδή το πέρασα κι εγώ. Το έζησα και επιβίωσα”. Και εκείνοι αισθάνονται καλύτερα γιατί είμαι κι εγώ πρόσφυγας σαν και αυτούς».

Σύμφωνα με τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, τη χρονιά που πέρασε σημειώθηκαν οι περισσότεροι θάνατοι προσφύγων και μεταναστών που επιχείρησαν να περάσουν τη Μεσόγειο Θάλασσα. Περισσότερες από 5.000 ζωές χάθηκαν στα νερά της Μεσογείου.

Τα δύο κορίτσια μεγάλωσαν στη Δαμασκό, όπου εκπαιδεύτηκαν στην κολύμβηση από τον πατέρα τους, ο οποίος είναι επαγγελματίας προπονητής. Όταν ο πόλεμος εντάθηκε, οι δυο αδερφές στάλθηκαν στην Τουρκία από την οικογένεια τους,  προκειμένου να είναι ασφαλείς. Η Sarah αποκαλύπτει πως; «Δεν φοβόμασταν γιατί ήμασταν μαζί. Κάθε φορά που είμαστε μαζί με την αδερφή μου, όσο δύσκολα και να είναι, πάντα θα βρούμε τον τρόπο να το διασκεδάσουμε. Αν ήμασταν μόνες μας, δεν θα τα είχαμε καταφέρει». Η ίδια θυμάται τη νύχτα που το σκάφος τους κατέρρευσε καθ’ οδόν προς τη Λέσβο: «Ακόμα και τώρα όταν λέω την ιστορία μου, δεν την πιστεύω. Νιώθω σαν να μην έχει συμβεί σε εμένα. Δεν μου φαίνεται ότι είναι αληθινό κι ας έχει περάσει ένας χρόνος. Είναι σαν να πρόκειται για ταινία».

Μετά τη διάσωση τους εκείνη τη νύχτα, οι δυο νεαρές αδερφές έφτασαν μετά από 25 μέρες στην Γερμανία, από όπου ξεκίνησε το όμορφο ταξίδι της Yusra για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο. Μετά από λίγους μήνες, κατάφεραν να φέρουν τους γονείς και την μικρή τους αδερφή στο Βερολίνο.

Ωστόσο, η Sarah αποφάσισε να επιστρέψει εκεί από όπου ξεκίνησαν όλα, στη Λέσβο για να βοηθήσει και άλλους συμπατριώτες της. Η ίδια τονίζει πως: «Την πρώτη μέρα που έγινα εθελόντρια σκεφτόμουν “Γιατί εμείς οι Σύροι καταλήξαμε έτσι; Ήταν τόσο οδυνηρό να βλέπω τους ανθρώπους μου σε αυτήν την κατάσταση».

Η ίδια ελπίζει πως η ιστορία της θα βοηθήσει στο να αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι πρόσφυγες. Μάλιστα, η νεαρή κοπέλα έχει μιλήσει για την εμπειρία της στη Γερμανία, τη Γαλλία, το Βέλγιο, την Τσεχία και τη Βουλγαρία. Όπως έχει αποκαλύψει, άλλωστε, το όνειρο της είναι να ιδρύσει τον δικό της μη κυβερνητικό οργανισμό.